ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΟΥ COVID-19*

ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΟΥ COVID-19*

του Νίκου Γεωργαντά

Όλοι μας, από τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους μέχρι και σήμερα, έχουμε βιώσει και βιώνουμε καταστάσεις και γεγονότα, που αν κανείς τα ανέφερε ένα χρόνο πριν, θα τον θεωρούσαν τουλάχιστον τρελό.

Στο Χόλιγουντ μόνο, ίσως, χαρακτηριζόταν ευρηματικός σεναριογράφος ταινιών science fiction.

Ένα απ' τα ζητήματα που τέθηκαν στο δημόσιο διάλογο, απ' την πρώτη στιγμή, ήταν αν η χρήση μάσκας προστατεύει έναντι του ιού ή όχι.

Αρχικά, μέσα στην καραντίντα η γραμμή ήταν ότι η μάσκα δίδει 《ψευδή αίσθηση ασφάλειας》.Ήταν υποχρεωτική μόνο σε πολύ ειδικές περιπτώσεις όπως η επίσκεψη σε νοσοκομείο και γιατρό ή η φροντίδα ανθρώπου που νοσεί.

Πλέον έχουμε φτάσει στο ακριβώς αντίθετο σημείο: υποχρεωτική χρήση μάσκας στους κλειστούς χώρους και στους ανοικτούς δημόσιους αν υπάρχει συνωστισμός.

Το ενδιάμεσο ακατανόητο στάδιο ήταν αυτό της 《ισχυρής σύστασης χρήσης μάσκας》.

Παλινωδίες που προκάλεσαν σύγχυση.

Το "Μένουμε ασφαλείς" ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα.Η ισχυρή σύσταση ισοδυναμούσε με 

"μη σύσταση".

Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την καλοκαιρινή ραστώνη και χαλάρωση έδωσαν ζωτικό χώρο στους γνωστούς συνωμοσιολόγους, αρνητές του κορονοϊού και λοιπούς ψεκασμένους.

《Δεν υπάρχει κορονοϊός αφού δεν έχει αρρωστήσει κάποιος που να ξέρω.Κυκλοφορώ χωρίς μάσκα και δεν έχω κολλήσει》.Ακλόνητα επιχειρήματα, αντίστοιχα του τύπου η γη είναι επίπεδη κθώς κανείς γνωστός μου δεν την έχει αντικρίσει απ'το διάστημα για να βεβαιώσει ότι είναι σφαιρική.Κι άλλα τινά.

 

Η χρήση μάσκας ή μη έχει, όμως, κι άλλες παρενέργεις.

Αντεγκλήσεις και ζωηρή ανταλλαγή επιχειρημάτων, ξεκατινιάσματα μεταξύ όσων φορούν μάσκα και όσων δεν φορούν και τούμπαλιν.Στα σούπερμαρκετ, στα μαγαζιά  στα μέσα μεταφοράς.Ο προσεκτικός παρατηρητής, αξιοποιώντας τα δεδομένα και ομαδοποιώντας τα, με μικρές δόσεις χιούμορ καταλήγει σε ενδιαφέροντα "συμπεράσματα" για τις φυλές του κόβιντ 19.

Οι κάτωθι τυπολογίες είναι ενδεικτικές.

1) Ο ΣΥΜΜΟΡΦΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ  (Rule Follower) - εικόνα [1]

Ακολουθεί τις συστάσεις των αρχών.Είναι κουρασμένος, ίσως και λιγάκι μπερδεμένος αλλά συμμορφώνεται.Μεταξύ αυτών υπάρχει κι ένα ποσοστό που δεν θα τηρούσε τις οδηγίες  αν δεν υπήρχε το διοικητικό πρόστιμο των 150 ευρώ. Ρουλ φόλοουερ εξ ανάγκης ή εξαναγκασμού.Δεν είναι ο κανόνας.

Κατανοεί ότι τα πράγματα είναι σοβαρά, φορά μάσκα γιατί θέλει να προστατεύσει την υγεία τη δική του και των οικείων του.Προσπαθεί να αποφεύγει τους συνωστισμούς.Ελπίζει στην εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας ή εμβολίου.Δεν ενημερώνεται μόνο από την τηλεόραση ή τα σόσιαλ μίντια. Ο ορθολογισμός του,  τον κάνει να αμφιβάλλει σφόδρα για την αποτελεσματικότητα της προστασίας που  παρέχει η μάσκα (έχει διαβάσει ότι τα αιωρούμενα σωματίδια ξεπερνούν τη διάμετρο ύφανσης της) αλλά ακολουθεί τους κανόνες.Αλλά μέχρι πότε;

2) Ο ΙΟΦΟΒΙΚΟΣ (Mr Paranoid) - εικόνα [2]

Έχει χάσει τ' αβγά και τα πασχάλια.Παρακολουθεί έντρομος τις εξελίξεις από τα τηλεοπτικά δίκτυα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Ανά πάσα στιγμή γνωρίζει αριθμό κρουσμάτων και διασωληνωμένων, έχει σχετική εφαρμογή στο κινητό.Σήκωσε όλα τα ράφια με ντετόλ,  λοιπά αντισηπτικά και μαντιλάκια, ώσπου να τεθεί σε ισχύ η δρακόντεια αγορανομική διάταξη.Φορά τις πιο επαγγελματικές "εξωγήινες"  μάσκες (ακόμα κι αντοσφυξιογόνες), γάντια νιτριλίου (με πούδρα ή όχι) και ειδικά γυαλιά.Δεν φείδεται εξόδων.Την εποχή του γενικευμένου λοκ ντάουν συνάντησα πολλούς τέτοιους στα άδεια κι έρημα βαγόνια του μετρό.Είδα άνθρωπο κάθε 30 δεύτερα να ψεκάζεται με αντισηπτικό και να βάζει και πάνω από τα γάντια! Ή  να γράφει με γάντια σε πληκτρολόγιο που χρησιμοποιεί μόνο αυτός...

3) Ο ΦΟΡΑΩ & ΔΕΝ ΦΟΡΑΩ ΜΑΣΚΑ  (Free Nose Guy) - εικόνα [3]

"Φορά" μάσκα στα μέσα μεταφοράς, στα σούπερμαρκετ και παντού μόνο και μόνο για να μην πληρώσει το 150άρι.Συχνά είναι αρνητής του κορονοϊού αλλά δεν το παραδέχεται ανοιχτά διότι  δεν

θέλει να καταταγεί στους  συνωμοσιολόγους και λοιπούς γραφικούς.

Δεν καλύπτει τη μύτη οπότε δώρο άδωρον.Αν υποτεθεί ότι είναι φορέας εκπνέει όλα τα σχετικά σωματίδια πάνω στους άλλους και εισπνέει αντίστοιχα.Η εμπειρική παρατήρηση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι συχνά είναι παππούδια  με μπεγλέρι και μαγκιά.Θρυλικοί τσακωμοί σε σούπερμαρκετ και λοιπούς δημόσιους χώρους.Τους "επιτίθενται" άτομα ανήκοντα στην κατηγορία 2, ενίοτε και σκληροπυρηνικοί της κατηγορίας 1.Αυτοί απαντούν συνήθως " άλλα αντ' άλλα, της Παρασκευής το γάλα". 

Εξαιρούνται εργαζόμενοι που σε θερμοκρασίες κοντά στα 40 βαθμούς κελσίου καλούνται να φορούν όλη μέρα μάσκα.Δεν είναι εφικτό.Γι'  αυτό ας μην σπεύδουν πολλοί να κατακρίνουν " ίνα μην κριθούν".Βέβαια, υπάρχουν και όσοι νιώθουν άτρωτοι, κυρίως νέοι αλλά οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν άλλα και γεννούν προβληματισμούς.

4) ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ ( Ear Flapper)  - εικόνα [4]

Έχει τη μάσκα κρεμασμένη στο αφτί.Παντού, ακόμα και στο αυτοκίνητο, όταν είναι μόνος του.Την φορά λιγάκι όταν μπαίνει σε κλειστό χώρο, ασανσέρ κι αμέσως την αφαιρεί μόλις βγαίνει. Κανείς δεν ξέρει αν ενεργεί κατ' αυτόν τον τρόπο για πρακτικούς λόγους ή επειδή είναι επαναστάτης.Flappers έλεγαν στα 1920ς (roaring twenties)  τις γυναίκες που φορούσαν μίνι φούστες (λίγο πάνω απ' το γόνατο, μη φανταστείτε), άκουγαν τζαζ, κάπνιζαν δημοσίως κι αγωνίζονταν για την εξίσωση των φύλων σε όλους τους τομείς.Λέτε κι ο ear flapper να αποσκοπεί να περάσει τέτοια μηνύματα;Κανείς δεν ξέρει!

5) Ο ΠΑΛΑΒΙΑΡΗΣ ( Mad Hatter) - εικόνα [5]

Όποιος έχει διαβάσει την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων ή έχει δει την αντίστοιχη ταινία της Ντίσνεϊ, καταλαβαίνει.Πρόκεται γισ τον τρελοκαπελά ή ακριβέστερα τον θεοπάλαβο.Άκρη δεν μπορείς να βρεις.Πιθανότατα αποκρύπτεται ο κάθε είδους αντιρρησίας κι αρνητής της πραγματικότητας.Δεν υπάρχει κορονοϊός.Κι αν υπάρχει τον έφτιαξαν Αμερικανοί, Κινέζοι, Άγγλοι, Γάλλοι, Ρούσοι κλπ. για να ελέγξουν την ανθρωπότητα, ο Μπιλ Γκέιτς για να πουλήσει εμβόλια ή για να μας βάλει τσιπάκια.Διαλέγετε και παίρνετε.Υπάρχουν πολλά σενάρια, ικανά να καλύψουν όλες τις θεωρήσεις επί του θέματος.Επιλέγεις αυτή που σου ταιριάζει ή σε βολεύει κι ό,τι προαιρείσθε!

6) Ο ΦΟΥΛΑΡΑΚΙΑΣ (Scarf Guy) - εικόνα [6]

ΑΑπροσδιόριστη κατηγορία.Μπορεί να είναι επαναστάτης όπως ο Ear Flapper,  μπορεί και παλαβιάρης όπως ο Mad Hatter.Κανείς δεν ξέρει.Χρησιμοποιεί τη μάσκα όπως ένα κομψό, μεταξένιο φουλάρι.

Ένας γνωστός μου, πάντως, που κυκλοφορούσε κατ' αυτόν τον τρόπο διότι  φντασιωνόταν ότι είναι χειρουργός!Θυμηθείτε το ρόλο ππυ ερμήνευε ο Σπύρος Ππαδόπουλος στη θρυλική σειρά του MEGA  (Βασίλης Νεμέας) ΕΚΜΕΚ ΠΑΓΩΤΟ. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.Μπορεί να κάνει υπαινικτικό χιούμορ, μπορεί και όχι!

7) Ο ΦΑΣΙΟΝΙΣΤΑ ( Fashionista) - εικόνα [7]

Πάνω από όλα στο θέμα μάσκα, βάζει το στιλ.Προτιμά τις υφασμάτινες Γκούτσι, Πράντα,Βερσάτσε, Λακόστ, Ραλφ Λόρεν, άντε στην χειρότερη Γκι Λαρός ή απομιμήσεις τους.Εξεζητημένα χρώματα, σχήματα, υφάσματα.Συνδυασμοί χρωμάτων και χτενίσματος.Προσοχή τα λοιπά αξεσουάρ όπως γυαλιά, τσάντες κλπ πρέπει να δένουν αρμονικά στο σύνολο.Είδα ηλικιωμένη κυρία, προ καιρού,  στον ΗΣΑΠ στάση Μοναστηράκι,  με ασορτί μάσκα (που μάλλον είχε ράψει μόνη της) και περιβολή.Χαρά στο κουράγιο της, της έβγαλα το καπέλο (κυριολεκτικά) προσφέροντάς της την θέση μου να καθίσει.Βεβαια, όπως πάντα δεν λείπουν και τα "ψώνια".Είδα μάσκες με παγέτες και πέρλες! Τον φασιονίστα δεν τον κάνουν τα ακριβά μουράτα αξεσουάρ (όπως αντίστοιχα τα ράσα δεν κάνουν τον παπά) αλλά η καλογουστιά και η απροσδιόριστη λέξη στιλ.Μια μάσκα απ' τη λαϊκή, σωστά συνδυασμένη, μπορεί να κάνει μεγαλύτερη εντύπωση.Θραύση, που ' χε πει κι η αμίμητη Θεοπούλα στο Πάρα5.

8) Ο ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΟΣ  (D.I.Y. Guy) - εικόνα [8]

Συμπεριφέρεται έτσι είτε από ανάγκη ( π.χ. είναι ξεχασιάρης και δεν βάζει τη μάσκα στην τσάντα του φεύγοντας για τη δουλειά ή τη βόλτα) είτε από επιλογή ( π.χ. σιχαίνεται το τεράστιο εμπόριο που έχει στηθεί γύρω σπ' το θέμα μάσκα).

Χρησιμοποιεί από μαντίλια, πετσέτες, εσώρουχα μέχρι χαρτί κουζίνες.Οτιδήποτε, τέλοσπαντων, για να καλύψει το στόμα και τη μύτη του.Έχω πετύχει πολλούς στα μέσα μεταφοράς, το έχω κάνει κι εγώ.Δεν είμαι σίγουρος ότι αν σε πετύχουν οι " ελεγκτές τήρησης του νόμου", θα γλιτώσει το πρόστιμο.Πάντως αν στο επιβάλλουν, αξίζει να κάνεις ένσταση - προσφυγή κατά της πράξης καταλογισμού του προστίμου.

Από την μάσκα του θεάτρου στην αρχαία Ελλάδα ( είχε ψυχική θεραπευτική χρήση, "δι' ελέου και φόβου πέραινε την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν, Αριστοτέλης),  η ανθρωπότητα,  ελέω κόβιντ19, πέρασε στην αποπνικτική μάσκα της αντισηψίας.Η λογική την υπομένει, το θυμικό (ίσως κι ο Τραμπ που κρύβει μέσα του ο καθένας μας) θέλει να την πετάξει μακριά.  Για αυτό και θα μας χρειαστεί υπομονή - ιώβεια-, ψυχραιμία και χιούμορ.Κι όλα θα περάσουν ...

* Το παρόν κείμενο είναι χιουμοριστικό και πάσα ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι παντελώς συμπτωματική. Ξέρω, επίσης, ότι το μέγεθος του κειμένου είναι ασυγχώρητο για φ-μπ (κάτι παραπάνω από σεντόνι, πάπλωμα θα έλεγα) και πολλοί  θα με σιχτιρίσουν.Αλλά έτσι είν' η ζωή.Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

《Καλή Παναγιά》κι άλλα τινά...

 

《Καλή Παναγια, καλό παράδεισο》 κι άλλες άκυρες ευχές...

Σήμερα χαιρετώντας διάφορους ανθρώπους, με το πέρας της δουλειάς γύρω στις 2 το μεσημέρι, άκουσα 5-6 φορές την ευχή 《Καλή Παναγιά》!

Δεν θα πω ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που με ταλανίζει, ούτε θα σταθώ στην ευστάθεια ή μη της ευχής από γλωσσικής άποψης.Το language police (παλιά τους λέγαν γλωσσαμύντορες/λαθοθήρες) με αφήνει παγερά αδιάφορο.

Εγώ ήξερα καλό Δεκαπενταύγουστο, η Παναγιά/ Μεγαλόχαρη μαζί σας, χρόνια πολλά (όχι μόνο στους Παναγιώτηδες,-ες, Μάριους,-ες, Πάνους, Δέσποινες κλπ.) αλλά σε όλους, για τη μεγαλύτερη γιορτή των χριστιανών μέσα στο καλοκαίρι.

Αλλά αυτό το "Καλή Παναγιά", από που κι ως που;Πώς ξεφύτρωσε αυτή η άκυρη ευχή;

 Από την επιταγή της εποχής για συμπύκνωση, συμπερίληψη νοημάτων; Μπας κι είναι απόρροια της ανάγκης των σόσιαλ μίντια για εφετζίδικη, ατακαδόρικη γλώσσα; Ισως επειδή η γιορτή πέφτει Σάββατο και κολλώντας 2 " ημιαργίες" Παρασκευή και Δευτέρα γίνεται τετραήμερο;

Πραγματικό δεν ξέρω.

Ένα είναι σίγουρο•χτυπά στο αφτί  αντίστοιχα με το ανεκδιήγητο των τελευταίων χρόνων "Καλό Παράδεισο" που κατακλύζει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όταν ένας συνάνθρωπός μας φεύγει απ' τη ζωή.

Κι ως συνήθως δυο βδομάδες από σήμερα θα αρχίσουν να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους- σαν τα σαλιγκάρια- οι 

"καλοχειμωνάκηδες" που μέσα στο ντάλα καλοκαίρι, με 35 τουλάχιστον βαθμούς κελσίου θερμοκρασία, εύχονται περιχαρείς με χαμόγελο κολγκέιτ  "Καλό Χειμώνα"!

Μάλλον δεν άκουσαν ποτέ στο σχολείο ότι το έτος έχει 4 εποχές και το φθινόπωρο αρχίζει στο βόρειο ημισφαίριο με την λεγόμενη φθινοπωρινή ισημερία ( γ') που λαμβάνει χώρα περίπου γύρω στις 23-9-2020 ( φέτος είναι 22/9).

Καλό Δεκαπενταύγουστο, λοιπόν! Η Παναγιά μαζί μας και καλή ξεκούραση!♡

Ο ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ, Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ & Ο ΕΝΓΚΕΛΣ

ΜΙΑ ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: Ο ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ, Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ & Ο ΕΝΓΚΕΛΣ

Μη έχοντας τίποτα καλύτερο να κάνω, Κυριακή πρωί, κάθομαι στην παραλία οκλαδόν κάτω από ένα δροσερό διαβολοδέντρι* και ξεφυλλίζω τον κυριακάτικο τύπο•εθισμός απ' τα παλιά.

Διαβάζω, λοιπόν, ότι το κόμμα του Γιάνη (με ενα -ν) Βαρουφάκη φυλλοροεί.Στελέχη αποχωρούν καταγγέλοντας αρχηγοκεντρική δομή και έλλειψη εσωκομματικής δημοκρατίας.

Ο Γραμματέας του κόμματος (όχι δεν είναι αρχηγός είναι γραμματέας, απλά δεν ξέρω αν είναι σκέτο Γ ή ΓΓ) απάντησε στην κριτική με μια οικογενειακή φωτογραφία, σε κάμπριο αυτοκίνητο, με μπαντάνες επί της κεφαλής και άκρως καλοκαιρινή διάθεση.

Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός του από το το φωτογραφικό ενσταντανέ, που έσπευσε να κάνει... λάικ στον εαυτό του.

Α, ρε μεγάλε Γιώργο Μαργαρίτη! Πόσο μπροστά ήσουν που στα έρλι έιτις (1981) τραγουδούσες:

《Ζηλεύω που είσαι όμορφη

και όλοι σε θαυμάζουν

και όπου περάσεις κούκλα μου

στα μάτια σε κοιτάζουν.

Στον καθρέφτη σου κοιτιέσαι

κι από μόνη σου αγαπιέσαι,

στον καθρέφτη σου κοιτιέσαι

κι από μόνη σου αγαπιέσαι!

Θα σπάσω τον καθρέφτη σου

να μην ξανακοιτάξεις,

φοβάμαι μην ξεμυαλιστείς

κι απότομα αλλάξεις.

 Μουσική: Γιώργος Μαργαρίτης - στίχοι: Τάκης Σούκας)》.

Δεν ξέρω τις μουσικες προτιμήσεις του Γιάνη ( με ένα -ν) Βαρουφάκη. Μάλλον για ροκά τον κόβω.Αλλά κι ο Γ. Μαργαρίτης ροκ, δεν είναι; Και μάλιστα γνήσιο, όχι μουσαντέ.

Τι απάντησε ο Γραμματές στην κριτική.

《Όλες οι επαναστάσεις έγιναν από ανθρώπους που είχαν λεφτά.Κι ο Ένγκελς εργοστασιάρχης ήταν...》.

Και πράγματι ο σπουδαίος αυτός φιλόσοφος, ο  Έγελος είχε κληρονομήσει απ' τον πατέρα του ένα εργοστάσιο υφαντουργίας.

Όχι, δεν είναι κακό να είσαι πλούσιος και να 

' χεις όποιες ιδέες θες.

Με μια μόνο προϋπόθεση: ο τρόπος ζωής σου να συμβαδίζει με τις ιδέες σου.

Κι αυτό ισχύει για όλους.Άλλως, οι ιδέες είναι κενές περιεχομένου, κούφιες• κι οι λέξεις χάνουν το νόημά τους.Αποσχίζεται το σημαίνον από το σημαινόμενο.Κι είναι σαν να χωρίζει η ψυχή από το σώμα!

* διαβολοδέντρι = το αρμυρίκι

 

ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ, Η EUROVISΙΟΝ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΧΡΟΝΙΖΟΥΣΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...

ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ, Η EUROVISION & ΑΛΛΕΣ ΧΡΟΝΙΖΟΥΣΕΣ ΑΝΑΜΗΣΕΙΣ...

Μου τηλεφώνησε, σήμερα πρωί πρωί, ασκούμενος δικηγόρος που συμμετέχει στις εξετάσεις δικηγόρων Α' περιόδου 2020.

Δουλεύει σε δικηγορικό γραφείο στο οποίο κατά καιρούς πραγματοποιώ γκεστ εμφανίσεις (κατ' αποκοπή υποθέσεις, άλλως ελληνιστί  συνεργασία ως φρι λάνσερ)

Άρχισε να με ρωτά 《είναι σωστό τα τάδε ή το δείνα που έγραψα;》, ενώ από την ανάσα του και τον τρόπο ομιλίας του  καταλάβαινα

την αγωνία και το άγχος του.

Σε γενικές γραμμές από τα λεγόμενα του έχει γράψει αρκετά καλά!

Του είπα είναι όλα θα πάνε καλά, να είναι αισιόδοξος για τα επόμενα μαθήματα κι ό,τι έγραψε, έγραψε χθες.Να μην τα σκέφτεται.

Ποιός, τα ξεστόμισε αυτά;.Ο μετρ του πεσιμισμού.Εγώ, ο απαισιοδοξότατος!

 

Βαδίζοντας,  αναλογίζομαι το άγχος που μου  προκαλούσαν  πάντοτε οι εξετάσεις.

Πεταλούδες στο στομάχι, καρδιοχτύπι,αυπνία.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι -για έναν ανεξήγητο λόγο- τις εξετάσεις για άδεια δικηγορίας τις είχα πάρει εντελώς επιπόλαια.

Τελευταίες ημέρες έκανα μια ανάγνωση σε έναν πολυκώδικα, χωρίς σχόλια.Πρώτη φορά στην ζωή μου διάβασα και επεξεργάστηκα τις διατάξεις των κωδίκων.Είχα τελειώσει τη Νομική μελετώντας μόνο τα συγγράμματα και ενίοτε τις πολυσέλιδες σημειώσεις μου.

Δίναμε τα γραπτά, στη θρυλική αίθουσα  《Σαριπόλων 》 της Νομικής Σχολής.Αστικό, πολιτική δικονομία κι εμπορικό μια χαρά! Ποινικό και ποινική δικονομία, θες από κούραση, θες από στρες είχα σκαλώσει.Με βοήθησε μια κοπέλα, με μεγάλα γαλάζια μάτια, που καθόταν τυχαία μπροστά μου.Δεν ρώτησα ούτε το ονομά της. 

Ποτέ δεν την συνάντησα από τότε στα δικαστήρια ή κάπου αλλού.Μάλλον γλίτωσε από την δικηγορία.

Λίγο καιρό μετά διεξάγονταν τα προφορικά στο Εφετείο.

Επειδή το επώνυμό  μου αρχίζει από -Γ,  εξεταζόμουν την πρώτη ημέρα•δεν είχα έτσι την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις ερωτήσεις των εξεταστών  και τις απαντήσεις των υποψηφίων.

Η όλη προφορική διαδικασία  - τώρα που το συλλογίζομαι- θύμιζε και λίγο ριάλιτι.Η κριτική επιτροπή έθετε τα ερωτήματα, οι υποψήφιοι απαντούσαν ή κόμπιαζαν, φυσούσαν - ξεφυσούσαν και το ( αδηφάγο) κοινό (υποψήφιοι εξεταζόμενοι τις επόμενες ημέρες) παρακολουθούσε• κάποιοι εκ του κοινού κρατούσαν και σημειώσεις.

Θυμάμαι πως μόλις άκουσα το ονοματεπώνυμό μου με έπιασε τικ τακ.

Στάθηκα όρθιος μπροστά στην επιτροπή.

Πρώτος πήρε τον λόγο ο αείμνηστος συνάδελφος, Αντώνης Βγόντζας.Εξέταζε ποινικό - ποινική δικονομία.

Με την ευγενική του φυσιογνωμία και με μειλίχιο ύφος με ρώτησε:

-《 Κ. Γεωργαντά, θα παρακολουθήσετε απόψε τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον;》.

( Σημειωτέον ότι είμαστε στο 2006, η Γιουροβίζιον, μετά τον θρίαμβο της Έλενας Παπαρίζου,  διεξάγεται στην Ελλάδα και διαγωνίζεται η Άννα Βίσση).

- 《Βεβαίως》, απάντησα χωρίς δισταγμό.《Έχω καλέσει 6-7  φίλους στο σπίτι να την δούμε μαζί》.

- 《Συγχαρητήρια》,μου ανταπάντησε. 《 Είστε ο πρώτος εκ των υποψηφίων που το παραδέχεται, γιατί αναρωτιέμαι άλλως πώς σημειώνονται τηλεθεάσεις 80-85%》.

Το κοινό γέλασε.

Ο πάγος είχε σπάσει.

Προχώρησε αμέσως στο ψητό.《 Στην Ιταλία συλλαμβάνεται ο Βαβύλης ( ήταν πρόσωπο της τοτε  επικαιρότητας, εμφανιζόμενο ως μοναχός, με διασυνδέσεις στην εκκλησία, ούτε θυμάμαι γιατί τον κατηγορούσαν) , δικάζεται για τα α,β,γ κλπ αδικήματα και εκτίει την ποινή.Έρχεται στην Ελλάδα και συλλαμβάνεται.Θα τιμωρηθεί και θα  εκτίσει ποινή για τα ίδια αδικήματα;》.

Αποκρίθηκα  αμέσως:

-《Το εν λόγω ζήτημα το ρυθμίζει το άρθρο 11 του ΠΚ, αλλά δεν θυμάμαι τι λέει》.

Ο ευγενής και καλοσυνάτος, Αντώνης Βγόντζας,  φόρεσε αστραπιαία  τα γυαλιά του, άνοιξε τον ΠΚ που είχε μπροστά του,  και μου ανέγνωσε τη ρύθμιση.Απάντησα με σαφήνεια.

-《 Σας ευχαριστώ! 》 μου είπε χαμογελώντας. 

-《 Μπορείτε να ρωτήσετε αστικά》, ανέφερε, απευθυνόμενος στους παρακαθήμενους.

Αστικά μου έθεσαν ένα ερώτημα για το ίδρυμα του ΑΚ.Τα μάσησα.

Δεύτερη ευκαιρία - ερώτηση για την ευθύνη από διαπραγματεύσεις.Απάντησα ικανοποιητικά.Τρίτη ερώτηση για την διαφορά τακτική - έκτακτης χρησικτησίας.Απάντησα λεπτομερέστατα.Ήταν το τελευταίο ζήτημα που είχα διαβάσει το προηγούμενο βράδυ.

-《 Είναι λίγο περίεργο που δεν γνωρίζατε για το ίδρυμα και ξέρατε τόσο καλά τη χρησικτησία, αλλά έτσι είναι δεν τα ξέρουμε όλα》, είπε ορθά κοφτά ο συνάδελφος που εξέταζε αστικά ( δεν θυμάμαι το όνομά του).

Ένας ψαρομάλλης με γυαλάκια.

Ήρθε η ώρα της πολιτικής δικονομίας.Με ρώτησαν για παρέκταση αρμοδιότητας, και ανακοπή ερημοδικίας.Έτσι κι έτσι.

Ακολούθησαν τα του εμπορικού δικαίου.

-《 Γνωρίζεται την διαφορά εφοπλιστή και πλοιοκτήτη;》

Ξαφνιάστηκα, τα έχασα.Άλλαξα τρία χρώματα.

-《 Ξέρω ότι δεν ταυτίζονται, αλλά δεν γνωρίζω την διαφορά》 , απάντησα 《 το ναυτικό ήταν επιλογής στη Νομική και δεν το επέλεξα》.

Με στραβοκοίταξαν.

Μου εθεσαν 3 ερωτήσεις πτωχευτικού δικαίου.

Απάντησα σε όλες.Με ρώτησαν και τραπεζικό.Για τον κοινό τραπεζικό λογαριασμό.Απάντησα.

Είχα τελειώσει.Γνωστοί μου είπαν ότι ήμουν κόκκινος σαν παντζάρι.Βγαίνοντας άκουσα σχόλια του τύπου 《 πέρασες, πέρασες...》

-《 Καλή θέαση της Γιουροβίζιον》, μου είπε γαμογελαστά ο Αντώνης Βγόντζας.

Το 《μαρτύριο》 είχε τελειώσει.

Κατέβηκα τα σκαλιά του Εφετείου κουτρουβαλώντας.

Γύρισα σπίτι κατάκοπος.Ξάπλωσα στο κρεβάτι κι έκατσα ακίνητος επί ώρες.

Το βράδυ μαζευτήκαμε για τη Γιουροβίζιον.Δεν είχα όρεξη.

Η Άννα Βίσση με μπαλάντα  《 everything I am》 ή κάτι τέτοιο τα πήγε χάλια.Τα τέρατα των Λόρντι είχαν κάνει το θαύμα τους.

《 Χαρντ Ροκ αληλούια》!

Θυμάμαι που μετά το τέλος των βαθμολογιών γυρίσαμε την τιβί στον Alpha.

Ο Γιώργος Γεωργίου, σε ένα ρεσιτάλ  στο Καφενείο των Φιλάθλων, είπε επί λέξει ότι μόλις εμφανίστηκε η Βίσση και η τραγουδίστρια της Τουρκίας" ζάρωσε το γυαλί".

Ένα κακόγουστο αστείο, σεξιστικό και ένδειξη του ηλικιακού ρατσισμού.

Η παρέα διαλύθηκε.

Ξεχυθήκα  στους δρόμους.Κατέληξα στο Σιδεράδικο, λίγο παρακάτω.Εκεί ανάμεσα στα σκοτάδια, το στριμωξίδι, τις ανάσες γεμάτες αλκοόλ, την τσιγαρίλα, συνειδητοποίησα ότι η περίοδος της άσκησης είχε τελειώσει.Ξεκινούσε το χαρντ ροκ αληλούια της δικηγορίας...

Υ.Γ. Σημειωτέον ότι χρόνια μετά σε υπόθεση στο Εφετείο βρεθήκαμε 《 αντίδικοι》 ( για την ακρίβεια εντολείς αυτών) με τον Αντώνη Βγόντζα.Του διηγήθηκα την παραπάνω ιστορία και πόσο με βοήθησε ο χειρισμός του και το χιούμορ του να ξεπεράσω το άγχος και να απαντήσω.Είδα ότι συγκινήθηκε και έκτοτε τον χαιρετούσα και με χαιρετούσε πάντοτε με εγκαρδιότητα όταν τυχόν συναντιόμασταν.Ο ξαφνικός και πρόωρος χαμός με λύπησε πραγματικά... 

Προστατεύει το σκόρδο απ'τον κορονοϊό;

ΣΚΟΡΔΟ - ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: 1 - 0

Στον ΗΣΑΠ, κατεβαίνοντας στην Αθήνα, μπαίνει παππούς πάνω κάτω στα 90.

Φορά μπεζ κοστούμι, λευκά παπούτσια, ψάθινο καπελάκι με την χαρακτηριστική μαύρη γραμμή και μάσκα.

Όλα Ο.Κ., με μια πρώτη ματιά κι εκ του μακρόθεν.

Έρχεται και κάθεται δίπλα σου.

Αίφνης κατακλύζει τα ρουθούνια σου, μην πω και τα μάτια, μια σκορδίλα συνοδεύομενη από αψάδα και βαριά ανάσα.

Με όλα τα παράθυρα ανοικτά και πάλι δεν αντέχεται.Οπότε σηκώνεσαι απ' τη θέση σου.

Ένα είναι βέβαιο• από κορονοϊό δεν  κινδυνεύει κι ας τον εντάσσουν λοιμωξιολόγοι, επιδημιολόγοι, εντατικολόγοι, στατιστικολόγοι κλπ. στις ομάδες υψηλού κινδύνου.Έχει χτίσει γύρω του απροσπέλαστο τοίχο προστασίας, περιμετρικά, τουλάχιστον, ενάμισι μέτρου...

《Τη μεγάλη εικόνα, τη μεγάλη...》

《ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ》,

ΑΛΛΩΣ ΤΟ ΔΑΣΟΣ & ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Ανεβάζεις την πρώτη φωτό σε στόρι στο φ-μπ , στο ίνσταγκραμ ή σε οποιοδήποτε άλλο σόσιαλ μέντια.

Δέχεσαι καταιγισμό μηνυμάτων από 《 ψηφιακούς》 φίλους! Από το ουδέτερο, 《Καλό μπάνιο Νίκο, να περάσεις ωραία》μέχρι το υπεχειλίζον οικειότητα, 《Πήγες για  μπάνιο σε πισίνα, Νικολάκη*, ζωάρα! 》

Η λέξη " Νικολάκη" σε ακομη πιο οικείες καταστάσεις θα μπορούσε να αντικατασταθεί από τις λέξεις " μωρή κουφάλα" ή " μλκ ".

Ανεβάζεις την δεύτερη και τρίτη φωτό. Πλήρης απογοήτευση.

Διάψευση των προσδοκιών.Επίπλαστες εντυπώσεις.Η δεξαμενή κολύμβησης ολυμπιακών διαστάσεων  αποδεικνύεται ένα απλό σιντριβάνι, έστω και σε κλιμακωτό σχήμα, μπροστά από ένα θηριώδες εμπορικό κέντρο.Πάει το όνειρο της πολυτέλειας, της τρυφηλότητας, τα κοκτέιλ, η υπέροχη ξαπλώστρα, οι " αιθέριες" υπάρξεις και τα συναφή. Οι αμερικάνικες ταινίες και το σχετικό λάιφσταιλ έχει επιδράσει αρνητικά, έχει ακουμπήσει το υποσυνείδητο.

Αναλογιζόμενος όλα τα παραπάνω, ανακάλεσα στη μνήμη μια φίλη και συνασκούμενη (δικηγόρο), που έφυγε πρόωρα από τη ζωή αλλά θα ζει πάντοτε μέσα στις καρδιές μας, τη σκέψη, το είναι μας.

Μου είχε πει ένα μεσημέρι Ιουλίου, με καύσωνα που έκοβε την ανάσα, 《Να κοιτάς, πάντοτε πριν μιλήσεις, τη μεγάλη εικόνα! Τότε μόνο μπορείς να βγάλεις ασφαλές συμπέρασμα!Κι αυτό ισχύει σε όλες τις σχέσεις, επαγγελματικές, οικογενειακές, διαπροσωπικές, φιλικές, ερωτικές.》《 Χωρούν τέτοιοι μικροϋπολογισμοί και μικροσυμφέροντα στον έρωτα;Έτσι εστιάζεις στο δέντρο και χάνεις το δάσος, δεν ζεις...》, αντέτεινα και μάλλον είχα γίνει κατακόκκινος.

Τα σκέφτομαι όλα, μετά από 11 ώρες δουλειάς σήμερα,  ξαπλωμένος μόνος στο κρεβάτι, περνώντας την ώρα παρακολουθώντας  στο λάπτοπ μια ταινία που δεν είχα ξαναδεί.

Solaris, Αντρέι Ταρκόφσκι.

- " See I love you".

- " But love is a feeling we can experience but never explain".

Παρατηρώντας αυτούς τους διαλόγους στο μυαλό μου τριβελίζει η φράση 《 τη μεγάλη εικόνα, να την έχεις δει πριν μιλήσεις, τη μεγάλη εικόνα!》

Μα δεν φοβάμαι τόσο την κατάφαση ( can) όσο την άρνηση ( cannot)!

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΚΙ ΟΜΩΣ ΞΕΧΑΣΑΜΕ...

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ – ΚΙ ΟΜΩΣ ΞΕΧΑΣΑΜΕ… …

του Νίκου Γεωργαντά

Την αυγή της 20^ης Ιουλίου 1974 ξεκίνησε η τουρκική εισβολή στο νησί της Αφροδίτης, την Κύπρο. Η επιχείρηση έφερε το κωδικό όνομα «ΑΤΤΙΛΑΣ» και άρχισε λίγο μετά τις 5 το πρωί. Τουρκικά αποβατικά, παντελώς ανενόχλητα, αποβίβασαν δυνάμεις στην περιοχή Πέντε Μίλι, οκτώ χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνειας.

Η ελληνική πλευρά κοιμόταν ύπνο μακάριο ή άλλως του αδίκου (και όχι του δικαίου).

Και τούτο διότι λίγες ημέρες ενωρίτερα, την 15^η Ιουλίου, κατ’ εντολή της χούντας των Αθηνών με το προδοτικό πραξικόπημα κατά του Μακαρίου Γ’ (κοσμικό όνομα: Μιχαήλ Χριστοδούλου Μούσκος) είχε δοθεί στο τουρκικό καθεστώς η τέλεια αφορμή και δικαιολογία. Η Τουρκία υποστήριξε ότι επρόκειτο για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του νομίμως εκλεγμένου προέδρου.

Οι εισβολείς χτύπησαν ανελέητα στρατιωτικούς στόχους και μη. Άοπλοι και άμαχοι δολοφονήθηκαν, γυναίκες βιάστηκαν και αιχμάλωτοι στρατιώτες εκτελέστηκαν.

Στην Αθήνα, η προδοτική χουντική κυβέρνηση, κυριολεκτικά, παρουσίαζε εικόνα πρωτοφανούς διάλυσης και αποσύνθεσης. Με μεγάλη καθυστέρηση κηρύχθηκε γενική επιστράτευση η οποία κατέληξε σε φαρσοκωμωδία. Τούτο αποδεικνύει την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι ένοπλες δυνάμεις.Το στρατιωτικό καθεστώς τις είχε ξεχαρβαλιάσει. Το ΕΙΡΤ μετέδωσε την είδηση περί τις 11.00.

Ο πατέρας μου, που τότε ήταν 26 ετών, μού έχει διηγηθεί ότι έκανε αγροτικές εργασίες στα Αρφαρά Αχαΐας (Αμπελόκηποι), οι οποίες σταμάτησαν απότομα, μιας και η αλωνιστική μηχανή και οι εργάτες σε αυτή έφυγαν. Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούσαν και γυναίκες έκλαιγαν στους δρόμους νομίζοντας ότι οι άντρες τους θα πάνε στον πόλεμο. Μετέβη με δική του πρωτοβουλία στο αστυνομικό τμήμα στην Ακράτα, 10 χλμ. απόσταση, με το απολυτήριο του στρατού ανά χείρας.  Δεν γνώριζαν απολύτως τίποτα, απλώς του επεσήμαναν ότι αφού έχει λευκό απολυτήριο δεν χρειάζεται να παρουσιαστεί πουθενά και θα πληροφορηθεί τις εξελίξεις μέσω του δικτύου της ΥΕΝΕΔ.  Άλλους πολύ μεγαλύτερους σε ηλικία τους διασκόρπισαν ανά την Ελλάδα και πολλούς τους ξέχασαν χωρίς τροφή και τα στοιχειώδη. Η ταινία οι Γενναίοι της Σαμοθράκης αποδίδει πολύ ρεαλιστικά την κατάσταση.

Ο Τζόσεφ Σίσκο, Αμερικανός υφυπουργός εξωτερικών, αναζητεί εκείνες τις κρίσιμες ώρες αρμόδιο για συνομιλίες αλλά δε βρίσκει κανέναν. Το κενό εξουσίας είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού. Οι δικτάτορες κρύφτηκαν, με πρώτο και καλύτερο τον επονομαζόμενο και αόρατο, Δημήτριο Ιωαννίδη.

Οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ, μετά το σοκ των πρώτων ωρών  (ελληνοκύπριοι και ελλαδίτες) πολέμησαν με αυτοθυσία, χωρίς όμως να διαθέτουν αεροπορική κάλυψη.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το ίδιο βράδυ,  εκδίδει το υπ’ αριθμόν 353 ψήφισμα, με το οποίο καλεί σε κατάπαυση του πυρός και σε αποχώρηση από την Κύπρο του «ξένου στρατιωτικού δυναμικού».

Την επόμενη ημέρα, οι Έλληνες στρατηγοί απορρίπτουν εισήγηση για επέμβαση στην Κύπρο, διότι προβλέπουν αποτυχία.Οι χουντικοί κυβερνήτες, μετά την προδοτική κίνηση, έχουν χαθεί από προσώπου γης.Ήδη κυκλοφορεί η φήμη ότι επιστρέφει ο Καραμανλής απ' το Παρίσι.

 Ο αρχηγός του Ναυτικού, ναύαρχος Πέτρος Αραπάκης, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κίσινγκερ συμφωνεί ανακωχή η οποία ισχύει από τις 4 το απόγευμα της 22ης Ιουλίου. Ωστόσο παραβιάστηκε αλλεπάλληλες φορές από τους εισβολείς.

Στην  Ελλάδα υπό το βάρος της  εθνικής τραγωδίας δρομολογήθηκε η μεταπολίτευση. Στις 24.07.1974 σχηματίστηκε de facto κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Γεώργιος Μαύρος, από την προδικτατορική Ένωση Κέντρου, ανέλαβε την ηλεκτρική καρέκλα του Υπεξ.

Και παρά τις συνομιλίες ακολούθησε ο Αττίλας ΙΙ που είχε ως κατάληξη τη κατάληψη του 37% της μεγαλονήσου.

Έκτοτε κάθε χρόνο διαβάζουμε ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ! Μπορεί ο ελληνισμός να πέτυχε την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε. ως ισότιμο μέλος αλλά οι πληγές ποτέ δεν επουλώθηκαν.

Το φέισμπουκ και τα λοιπά μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμύρισαν χθες με κάρτες και φωτό ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ.

Η λήθη αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό.

Η Λευκωσία, όμως, είναι η τελευταία διαιρεμένη πόλη στην Ευρώπη. Οι νεκροί, οι αγνοούμενοι  κι όσοι αγωνίστηκαν παραμένουν αδικαίωτοι.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...

Κι όμως ξεχάσαμε τις μανάδες των αγνοουμένων με τις φωτογραφίες τους στην αγκαλιά τους.

Πώς μπορέσαμε και ξεχάσαμε το βλέμα τους, τα μάτια τους;

Κι όμως μπορέσαμε.

Κι ας βλέπουμε παντού γύρω μας για μια μέρα: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ...