ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ, Η EUROVISION & ΑΛΛΕΣ ΧΡΟΝΙΖΟΥΣΕΣ ΑΝΑΜΗΣΕΙΣ...
Μου τηλεφώνησε, σήμερα πρωί πρωί, ασκούμενος δικηγόρος που συμμετέχει στις εξετάσεις δικηγόρων Α' περιόδου 2020.
Δουλεύει σε δικηγορικό γραφείο στο οποίο κατά καιρούς πραγματοποιώ γκεστ εμφανίσεις (κατ' αποκοπή υποθέσεις, άλλως ελληνιστί συνεργασία ως φρι λάνσερ)
Άρχισε να με ρωτά 《είναι σωστό τα τάδε ή το δείνα που έγραψα;》, ενώ από την ανάσα του και τον τρόπο ομιλίας του καταλάβαινα
την αγωνία και το άγχος του.
Σε γενικές γραμμές από τα λεγόμενα του έχει γράψει αρκετά καλά!
Του είπα είναι όλα θα πάνε καλά, να είναι αισιόδοξος για τα επόμενα μαθήματα κι ό,τι έγραψε, έγραψε χθες.Να μην τα σκέφτεται.
Ποιός, τα ξεστόμισε αυτά;.Ο μετρ του πεσιμισμού.Εγώ, ο απαισιοδοξότατος!
Βαδίζοντας, αναλογίζομαι το άγχος που μου προκαλούσαν πάντοτε οι εξετάσεις.
Πεταλούδες στο στομάχι, καρδιοχτύπι,αυπνία.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι -για έναν ανεξήγητο λόγο- τις εξετάσεις για άδεια δικηγορίας τις είχα πάρει εντελώς επιπόλαια.
Τελευταίες ημέρες έκανα μια ανάγνωση σε έναν πολυκώδικα, χωρίς σχόλια.Πρώτη φορά στην ζωή μου διάβασα και επεξεργάστηκα τις διατάξεις των κωδίκων.Είχα τελειώσει τη Νομική μελετώντας μόνο τα συγγράμματα και ενίοτε τις πολυσέλιδες σημειώσεις μου.
Δίναμε τα γραπτά, στη θρυλική αίθουσα 《Σαριπόλων 》 της Νομικής Σχολής.Αστικό, πολιτική δικονομία κι εμπορικό μια χαρά! Ποινικό και ποινική δικονομία, θες από κούραση, θες από στρες είχα σκαλώσει.Με βοήθησε μια κοπέλα, με μεγάλα γαλάζια μάτια, που καθόταν τυχαία μπροστά μου.Δεν ρώτησα ούτε το ονομά της.
Ποτέ δεν την συνάντησα από τότε στα δικαστήρια ή κάπου αλλού.Μάλλον γλίτωσε από την δικηγορία.
Λίγο καιρό μετά διεξάγονταν τα προφορικά στο Εφετείο.
Επειδή το επώνυμό μου αρχίζει από -Γ, εξεταζόμουν την πρώτη ημέρα•δεν είχα έτσι την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις ερωτήσεις των εξεταστών και τις απαντήσεις των υποψηφίων.
Η όλη προφορική διαδικασία - τώρα που το συλλογίζομαι- θύμιζε και λίγο ριάλιτι.Η κριτική επιτροπή έθετε τα ερωτήματα, οι υποψήφιοι απαντούσαν ή κόμπιαζαν, φυσούσαν - ξεφυσούσαν και το ( αδηφάγο) κοινό (υποψήφιοι εξεταζόμενοι τις επόμενες ημέρες) παρακολουθούσε• κάποιοι εκ του κοινού κρατούσαν και σημειώσεις.
Θυμάμαι πως μόλις άκουσα το ονοματεπώνυμό μου με έπιασε τικ τακ.
Στάθηκα όρθιος μπροστά στην επιτροπή.
Πρώτος πήρε τον λόγο ο αείμνηστος συνάδελφος, Αντώνης Βγόντζας.Εξέταζε ποινικό - ποινική δικονομία.
Με την ευγενική του φυσιογνωμία και με μειλίχιο ύφος με ρώτησε:
-《 Κ. Γεωργαντά, θα παρακολουθήσετε απόψε τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον;》.
( Σημειωτέον ότι είμαστε στο 2006, η Γιουροβίζιον, μετά τον θρίαμβο της Έλενας Παπαρίζου, διεξάγεται στην Ελλάδα και διαγωνίζεται η Άννα Βίσση).
- 《Βεβαίως》, απάντησα χωρίς δισταγμό.《Έχω καλέσει 6-7 φίλους στο σπίτι να την δούμε μαζί》.
- 《Συγχαρητήρια》,μου ανταπάντησε. 《 Είστε ο πρώτος εκ των υποψηφίων που το παραδέχεται, γιατί αναρωτιέμαι άλλως πώς σημειώνονται τηλεθεάσεις 80-85%》.
Το κοινό γέλασε.
Ο πάγος είχε σπάσει.
Προχώρησε αμέσως στο ψητό.《 Στην Ιταλία συλλαμβάνεται ο Βαβύλης ( ήταν πρόσωπο της τοτε επικαιρότητας, εμφανιζόμενο ως μοναχός, με διασυνδέσεις στην εκκλησία, ούτε θυμάμαι γιατί τον κατηγορούσαν) , δικάζεται για τα α,β,γ κλπ αδικήματα και εκτίει την ποινή.Έρχεται στην Ελλάδα και συλλαμβάνεται.Θα τιμωρηθεί και θα εκτίσει ποινή για τα ίδια αδικήματα;》.
Αποκρίθηκα αμέσως:
-《Το εν λόγω ζήτημα το ρυθμίζει το άρθρο 11 του ΠΚ, αλλά δεν θυμάμαι τι λέει》.
Ο ευγενής και καλοσυνάτος, Αντώνης Βγόντζας, φόρεσε αστραπιαία τα γυαλιά του, άνοιξε τον ΠΚ που είχε μπροστά του, και μου ανέγνωσε τη ρύθμιση.Απάντησα με σαφήνεια.
-《 Σας ευχαριστώ! 》 μου είπε χαμογελώντας.
-《 Μπορείτε να ρωτήσετε αστικά》, ανέφερε, απευθυνόμενος στους παρακαθήμενους.
Αστικά μου έθεσαν ένα ερώτημα για το ίδρυμα του ΑΚ.Τα μάσησα.
Δεύτερη ευκαιρία - ερώτηση για την ευθύνη από διαπραγματεύσεις.Απάντησα ικανοποιητικά.Τρίτη ερώτηση για την διαφορά τακτική - έκτακτης χρησικτησίας.Απάντησα λεπτομερέστατα.Ήταν το τελευταίο ζήτημα που είχα διαβάσει το προηγούμενο βράδυ.
-《 Είναι λίγο περίεργο που δεν γνωρίζατε για το ίδρυμα και ξέρατε τόσο καλά τη χρησικτησία, αλλά έτσι είναι δεν τα ξέρουμε όλα》, είπε ορθά κοφτά ο συνάδελφος που εξέταζε αστικά ( δεν θυμάμαι το όνομά του).
Ένας ψαρομάλλης με γυαλάκια.
Ήρθε η ώρα της πολιτικής δικονομίας.Με ρώτησαν για παρέκταση αρμοδιότητας, και ανακοπή ερημοδικίας.Έτσι κι έτσι.
Ακολούθησαν τα του εμπορικού δικαίου.
-《 Γνωρίζεται την διαφορά εφοπλιστή και πλοιοκτήτη;》
Ξαφνιάστηκα, τα έχασα.Άλλαξα τρία χρώματα.
-《 Ξέρω ότι δεν ταυτίζονται, αλλά δεν γνωρίζω την διαφορά》 , απάντησα 《 το ναυτικό ήταν επιλογής στη Νομική και δεν το επέλεξα》.
Με στραβοκοίταξαν.
Μου εθεσαν 3 ερωτήσεις πτωχευτικού δικαίου.
Απάντησα σε όλες.Με ρώτησαν και τραπεζικό.Για τον κοινό τραπεζικό λογαριασμό.Απάντησα.
Είχα τελειώσει.Γνωστοί μου είπαν ότι ήμουν κόκκινος σαν παντζάρι.Βγαίνοντας άκουσα σχόλια του τύπου 《 πέρασες, πέρασες...》
-《 Καλή θέαση της Γιουροβίζιον》, μου είπε γαμογελαστά ο Αντώνης Βγόντζας.
Το 《μαρτύριο》 είχε τελειώσει.
Κατέβηκα τα σκαλιά του Εφετείου κουτρουβαλώντας.
Γύρισα σπίτι κατάκοπος.Ξάπλωσα στο κρεβάτι κι έκατσα ακίνητος επί ώρες.
Το βράδυ μαζευτήκαμε για τη Γιουροβίζιον.Δεν είχα όρεξη.
Η Άννα Βίσση με μπαλάντα 《 everything I am》 ή κάτι τέτοιο τα πήγε χάλια.Τα τέρατα των Λόρντι είχαν κάνει το θαύμα τους.
《 Χαρντ Ροκ αληλούια》!
Θυμάμαι που μετά το τέλος των βαθμολογιών γυρίσαμε την τιβί στον Alpha.
Ο Γιώργος Γεωργίου, σε ένα ρεσιτάλ στο Καφενείο των Φιλάθλων, είπε επί λέξει ότι μόλις εμφανίστηκε η Βίσση και η τραγουδίστρια της Τουρκίας" ζάρωσε το γυαλί".
Ένα κακόγουστο αστείο, σεξιστικό και ένδειξη του ηλικιακού ρατσισμού.
Η παρέα διαλύθηκε.
Ξεχυθήκα στους δρόμους.Κατέληξα στο Σιδεράδικο, λίγο παρακάτω.Εκεί ανάμεσα στα σκοτάδια, το στριμωξίδι, τις ανάσες γεμάτες αλκοόλ, την τσιγαρίλα, συνειδητοποίησα ότι η περίοδος της άσκησης είχε τελειώσει.Ξεκινούσε το χαρντ ροκ αληλούια της δικηγορίας...
Υ.Γ. Σημειωτέον ότι χρόνια μετά σε υπόθεση στο Εφετείο βρεθήκαμε 《 αντίδικοι》 ( για την ακρίβεια εντολείς αυτών) με τον Αντώνη Βγόντζα.Του διηγήθηκα την παραπάνω ιστορία και πόσο με βοήθησε ο χειρισμός του και το χιούμορ του να ξεπεράσω το άγχος και να απαντήσω.Είδα ότι συγκινήθηκε και έκτοτε τον χαιρετούσα και με χαιρετούσε πάντοτε με εγκαρδιότητα όταν τυχόν συναντιόμασταν.Ο ξαφνικός και πρόωρος χαμός με λύπησε πραγματικά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου