ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ.ΟΛΑ;

  Φθάνω στην θάλασσα, ώρα 13.10.Αράζω τ' αμάξι κυριολεκτικά πάνω στην αμμουδιά.Τι κακή συνήθεια κι αυτή.Παίρνω τον καφέ, το νερό, την εφημερίδα και την πετσέτα•ποτέ, απο παιδί, δεν ήθελα να κουβαλώ πολλά πράγματα στην παραλία, τα απολύτως απαραίτητα.Κι αν.

  Έχει κόσμο, όχι πάρα πολύ.Είμαι στην ακροθαλασσιά, κοντά στο ποτάμι, περιοχή που προτιμούν οι λιγότεροι, σχετικά μακριά από τις καφετερίες.

  Σκόρπιες παρέες κάτω από πολύχρωμες ομπρέλες.Σχεδόν ποτέ δεν πάω με ομπρέλα στην θάλασσα.Βαριέμαι να την ανοίξω.Λατρεύω να κάθομαι στο ίσκιο, κάτω από κανένα διαβολοδέντρι.Αν είναι όλα κατειλημμένα, παστώνομαι στο αντηλιακό, δείκτης 50.Μπαίνω γρήγορα στο νερό κι όταν βγω, λίγα λεπτά μετά κουκουλώνομαι με την πετσέτα.Καλύτερα να μοιάζω με ταλιμπάν παρά εγκαύμστα στο σβέρκο, στα χέρια, στην πλάτη.Το δέρμα μου δεν αντέχει τον ήλιο.

   Παρατηρώ ότι οι πιο πολλοί είναι καθήμενοι και κοιτούν την θάλασσα,τα ισχυρά ρεύματα που διαγράφονται έντονα.Στα ρηχά το νερό είναι σιέλ, πιο μέσα βαθύ μπλε.Έχει αέρα, μαΐστρο, ιδιαζόντως ισχυρό.Αλλά λόγω γεωμορφίας την συγκεκριμένη παραλία δεν την πιάνει το κύμα.Κολυμπούν κυρίως παιδιά που φωνάζουν χαρούμενα.Και κάποιοι ηλικιωμένοι.

  Αποφασίζω να μπω.Έχω αρχίσει να πυρακτώνομαι απ' τον ήλιο.Ακουμπώ την άκρη των δαχτύλων μου.Το νερό ψυγείο, κατάψυξη.Κλασικός Κορινθιακός, παγωμένος τον  Ιούνη, μέτριος τον Ιούλη, ζεστός Αύγουστο, Σεπτέμβρη, Οκτώβρη, ακόμα και Νοέμβρη που ' χω δοκιμάσει.

  Προχωρώ μέχρι το γόνατο.Μου σηκώνεται κυριολεκτικά η τρίχα.Καρπούζι ή μπίρες σε 3' θα πάγωναν, κατάλληλα για βρώση και πόση.

  Βουτώ απότομα, δεν με έπαιρνε άλλο, άρχισε να καίγεται το δέρμα.Νιώθω ότι κολυπμώ μέσα σε ποτήρι σπιτική λεμονάδα, τίγκα στα παγάκια.

  Παίρνει το αυτί μου  δυο ηλικιωμένες κυρίες, που κολυμπούν αμέριμνες, ότι έχουν σαράντα λεπτά μέσα στο νερό.《 Δεν κρυώνετε;》, τις ρωτώ, 《 εμένα το νερό μου φαίνεται μπούζι》. 《Είναι λίγο κρύα》, λέει η μια 《αλλά αυτό είναι και το ωραίο, φυσικό λίφτινγκ!》. Πριν προλάβω να ανοίξω το στόμα μου, η έτερη κολυμβήτρια κάμποσων Ιουνίων ( 75 και πάνω θα 'λεγα) μου λέει 《 Δεν την λες και κρύα, δροσερή είναι.Όλα είναι θέμα συνήθειας.10-15 λεπτά μετά θα σας φαίνεται ωραία》. Συνομιλία σε πληθυντικό ευγενείας.Χαιρετώ και βγαίνω γρήγορα. Σπριντ.

  Σκουπίζομαι πολύ σχολαστικά με την πετσέτα.Πιάνω στα χέρια το κινητό.Στην οθόνη βλέπω τα χείλη μου, είναι μοβ απ'το δροσερό νερό.Ο ήλιος μοιάζει παρηγορητικά απολαυστικός.

  Πίνω μια ρουφηξιά καφέ κι ανοίγω την εφημερίδα, την ξεφυλλίζω.Αλλά δεν προσέχω τις ειδήσεις, τα σχόλια, τις φωτογραφίες. Κοιτάζω τις κυρίες ακόμα να κολυμπούν.Κι αναλογίζομαι το προλεχθέν 《 όλα είναι θέμα συνήθειας》. Όλα;